هوا در بخار

بر اساس قانون دالتون : فشار کل مخلوطی از گازها برابر با مجموع فشار جزئی هر یک از آن گازهاست.

از قانون فوق می توان نتیجه گرفت که در هنگام وجود هوا یا گازهای دیگر در بخار آب فشار نمایش داده شده بوسیله فشارسنج ها مجموع فشار بخار و آن گازهاست. یکی از مهمترین مشکلات وجود هوا در بخار جلوگیری از تبادل حرارتی در سیستم است. همچنین بدلیل افت فشار بخار باید این هوا از بخار جداسازی شود. قبل از آنکه به بررسی راه های خارج ساختن هوا از بخار بپردازیم باید بدانیم هوا چگونه وارد سیستم بخار می شود.

ورود هوا به سیستم بخار :

1-     خاموشی دستگاه

در زمان راه اندازی سیستم بخار هواگیری لازم است. بعد از خاموشی سیستم بخار به طور کامل کنداکس شده و با کم شدن فشار شیرهی خلاء شکن باز می شوند و به همین دلیل سیستم پر از هوا می شود. بعد از روشن سیستم این هوا توسط بخار به دورترین نقطه نسبت به ورودی بخار هدایت می شود.بخشی از هوا نیز با بخار مخلوط شده و وارد تجهیزات می شود. این هوا که مانند یک عایق عمل می کند باعث کاهش شدید تبادل حرارتی می شود.

2-     وجود هوا و آب های غیر قابل کنداکس در آب تغذیه

با تصفیه آب تغذیه بویلر، بیشتر هوا و گازهای غیر قابل کنداکس مخلوط با آن حذف می شوند. اما متاسفانه ممکن است مقداری از آنها وارد بویلر شوند و توسط بخار به داخل سیستم وارد می شوند. همچنین بیکربنات های موجود در آب تغذیه در دمای بالای بویلر تجزیه شده و اکسیژن آزاد می کنند

3-     خلاء‌شکن

در تجهیزات دارای شیر کنترلی، برای جلوگیری از ایجاد خلاءشیرهای خلاء شکن نصب می شوند که این شیرها خود از عوامل ورود هوا به سیستم هستند.

هواگیری

برای هواگیری در سیستم های بخار چند راهکار اساسی وجود دارد:

1-  استفاده از ایرونت یا شیرهواگیری

ایرونت ها کار تخلیه هوا از سیستم را انجام می دهند. عملکرد آن بصورت ترموستاتیکی است و هوا بصورت اتوماتیک از سیستم خارج می شود. برای جلوگیری از بروز خطا در عملکرد ایرونت می بایست آن را بوسیله یک لوله بدون عایق به نقطه مورد نظر وصل نمود. باید در نظر داشت که همواره مقدار کمی بخار همراه با هوا از ایرونت خارج می شود که گاهی اوقات به اشتباه تصور می شود ایرونت خراب است یا نشتی دارد در حالی که خروج بدون وقفه بخار نشان دهنده خرابی و نشتی ایرونت می باشد

بهترین محل نصب ایرونت انتهای خطوط بخار است که احتمال گیر افتادن هوا بسیار زیاد است. نصب ایرونت مشترک هم که اصولا برای کاهش هزینه ها انجام می شود در عمل موفق بوده و برعکس تصور باعث بالارفتن هزینه ها می شود.

2-  نصب شیر بای پس برای تله های بخار

اگر شیر بای پس، در زمان راه اندازی سیستم نصب شود بسیار کارآمد می باشد مخصوصا برای تله هایی که خاصیت هواگیری ضعیفی دارند بسیار توصیه می شود. اما باید این مورد را مدنظر قرار داد که اگر به دلیل خرابی و نشتی شیر و یا سهل انگاری اپراتور و باز ماندن شیر بعد از هواگیری یا هر دلیل دیگر بخار از شیر بای پس عبور کند باعث اتلاف انرژی می شود و عملکرد تله دچار مشکل می شود.

3-  هواگیری با کمک تله های بخار

در مبدل های کوچک حرارتی به نصب ایرونت نیازی نیست و استفاده از تله بخار با قابلیت گذر هوا کفایت می کند

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .