سوخت بویلرها و دیگ بخار

 

پس از انتخاب سوخت يا سوختهاي مورد نظر، مساله خوردگي سطوح حرارتي در تماس با گازهاي داغ سطوح مي گردد.

گاز طبيعي سوخت تميزي است كه معمولا عاري از تركيبات گوگردي - عامل خوردگي و رسوب مي باشد اين امر موجب قرار گرفتن سطوح حرارتي نزديكتر به همديگر، بدون نياز به تميز كردن حين كار ديگ، و ارزان تر شدن قيمت ديگ مي گردد.

زغال معمولا پر دردسرترين سوخت هاي فسيلي از نظر طراحي ديگ است. خصوصيات اين سوخت ،به خصوص مواد فرار، مقدار خاكستر و ويژگي هاي گدازه اي خاكستر، براندازه ديگ، فاصله بين لوله ها و آرايش آنها در راستاي جلوگيري از گدازه هاي مذاب و كاهش رسوب بر لوله ها، تاثير مي گذارند.

سوخت هاي نفتي نيز از سوخت هاي تميز و مرغوب كه تقريبا معادل گاز طبيعي هستند تا سوخت هاي بسيار سنگين ته برج تقطير، با خاكستر زياد ،مواد آسفالتي، واناديوم و گوگرد متغير هستند.

چنانچه در طراحي ديگ توجه نشود، اين ناخالصي ها منجر به رسوب هاي سنگين بر سطوح حرارتي و قرار دادن اين سطوح در معرض خوردگي ناشي از اختلاف دماهاي شديد مي گردد.

در صورت نياز به سوخت جايگزين در هنگام قطع سوخت اصلي لازم بر اساس سوختي با بدترين شرايط احتراق و بالاترين درجه رسوب گذاري انجام مي گيرد.

گرچه داشتن تسهيلاتي كه درموانع اضطراري بتواند همه سوخت ها را در واحد ديگ هاي بخار مصرف نمايد ، از نظر عملياتي امتياز بزرگي محسوب مي شود ولي به علت پيچيدگي وسايل كنترل احتراق و هزينه هاي سرمايه اي ، اقتصادي نمي باشد.

براي مثال اگر از نفت كوره در ديگ بخاري كه براي سوخت زغال طراحي شده، استفاده گردد، درجه حرارت نهايي بخار كاهش مي يابد، زيرا درمقايسه با زغال، گازهاي حاصل از احتراق نفت كوره حدود 80% كمتر خواهد شد.

درنتيجه انتقال حرارت در داخل كوره نيز كاهش يافته و منجر به افت دماي داغ كننده هاي بخار براي سطح معيني از انتقال حرارت خواهد شد.

در اين حالت افزايش دماي نهايي بخار مستلزم داشتن داغ كننده بخار بزرگتري  از حالت احتراق با سوخت زغال خواهد بود، ولي فاصله بين لوله ها همچنان مانند وضعيت احتراق زغال، زياد مي باشد.

اين امر ضرورت نصب تعديل كننده درجه حرارت بخار داغ را ايجاب مي كند، كه اگر از نوع بين مداري و پاششي باشد باعث كاهش جريان بخاردر لوله هاي ما قبل اين تعديل كننده خواهد شد كه افزايش دما و نازك شدن اين لوله ها را به دنبال دارد.

روش هاي احتراق سوخت هاي خام متنوع است كه بسته به نوع سوخت متفاوت مي باشد. روش هاي احتراق سوخت رساني مكانيكي، سوخت رساني پودري و سوخت رساني كف سيال، از جمله اين روش ها مي باشند.

اگر قرار باشد ديگ بخاري همه سوخت ها رامصرف كند، بسياري از مشخصه هاي لازم احتراق براي سوخت مشخصي را مجبور است از  دست بدهد كه در بسياري موارد منجربه احتراق ناقص خواهد شد.

علاوه بر آثار زيان باري كه ديگ هاي  چند سوختي بر ديگ بخار وارد مي كنند، اين شيوه احتراق مستلزم تداركات سوخت رساني و ذخيره سازي هر يك از سوخت هاست كه باعث افزايش قيمت سوخت مي گردد.

نمونه اي از وضعيت مطلوب سوخت دوتايي ديگ بخار كه باعث كاهش هزينه هم مي گردد موردي است كه سوخت اصلي، گاز طبيعي باشد،‌البته مشروط به آنكه پيش بينيهاي لازم براي مواقع قطع آن در نظر گرفته شود.

سوخت جايگزين در اين مورد معمولا نفت كوره استم كه ذخيره شده و بلافاصله قابل استفاده مي باشد. اين شيوه با صرفه ترين هزينه سرمايه اي و سهولت طراحي است.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .