محاسبه سریع میزان آبگرم مصرفی ساختمان

پس از محاسبه تلفات حرارتی ساختمان و تعیین سطوح حرارتی رادیاتورها، برای انتخاب دیگ آبگرم لازم است ظرفیت حرارتی جهت گرم کردن آبگم مصرفی بدست آید. میزان آبگرم مصرفی به عوامل مختلفی از قبیل تعداد ساکنین، نوع و تعداد وسایل بهداشتی موجود در ساختمان و کاربری ساختمان بستگی دارد. دمای آبگرم مصرفی نیز متفاوت است. این دما برای مصارف عمومی نظیر دستشویی یا ظرفشویی در ساختمان های مسکونی حدود 120 تا 130 درجه فارنهایت در نظر گرفته می شود. با بالاتر رفتن دمای آبگرم مصرفی میزان تلفات حرارتی از لوله های حامل آن بیشتر می شود و لذا اصولا دمای بیشتر از 160 درجه فارنهایت برای آبگرم مصرفی بکار نمی رود مگر در موارد خاص.

روابط محاسباتی:

برای محاسبه مقدار واقعی مصرف آبگرم،حجم منبع آبگرم و بار حرارتی آبگرم مصرفی می توان از روابط زیر استفاده نمود:

ضریب تقاضا * حداکثر مصرف آبگرم در ساعت = مقدار واقعی مصرف آبگرم در ساعت

ضریب ذخیره منبع * مقدار واقعی مصرف آبگرم در ساعت = حجم منبع آبگرم

بار حرارتی آبگرم مصرفی نیز از رابطه زیر حاصل می شود:

Q=8/33*V*(T2-T1

در رابطه فوق داریم:

Q=بار حرارتی آبگرم مصرفی بر حسب Btu/hr

V=مقدار واقعی آبگرم مصرفی بر حسب گالن بر ساعت(GPH)

T1=دمای آب ورودی به آبگرمکن که معمولا 60 درجه فارنهایت در نظر گرفته می شود.

T2=دمای آبگرم مصرفی خروجی از آبگرمکن بر حسب درجه فارنهایت.

جدول محاسبه سریع حجم منبع آبگرم مصرفی:

حجم منبع نوع ساختمان
200 تا 300 لیتر   منازل مسکونی تا پنج نفر سکنه
500 لیتر منازل مسکونی تا ده نفر سکنه
200 لیتر برای هر واحد آپارتمان مجموع ساختمان های آپارتمانی با مخزن مشترک
50 لیتر بیمارستان به ازای هر تخت
2 لیتر مدارس به ازای هر دانش آموز
5 لیتر ادارات به ازای هر کارمند
30 لیتر به ازای هر کارگر کارخانجات در صورت داشتن دوش
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .