مبناي فيزيولوژيكي، بهداشتي و فيزيك ساختمان و گرمايش

مبناي فيزيولوژيكي، بهداشتي و فيزيك ساختمان و گرمايش

 

شادابي و فعاليت مفيد انسان ، بيش از هر چيز به  كيفيت هواي اتاق بستگي دارد ، زيرا بخش عمده عمر انسان در فضاي مسكوني يا اتاق كار ، يعني ساختمانها مي گذرد.

شخص هنگامي شاداب است كه از لحاظ فيزيكي ،رواني واجتماعي در وضعيت مناسبي باشد .

سلامتي فيزكي به عنوان عامل اصلي  واوليه شادابي به دماي هوا ، رطوبت نسبي ،جريان هوا ونيز معماري ساختمان وخواص فيزكي جداره هاي پيراموني اتاق (براي مثال دماي كف اتاق )بستگي دارد .

 تبادل هواي اتاق با فضاي بيرون (تنفس اتاق ) از طريق سطوح پيراموني بي منفذ اتاق امكان پذير نيست به عبارت ديگر اين فرايند كه براي بهسازي كيفيت هواي اتاق ضروري است از  اين طريق رخ نمي دهد .

اما اگر فرآيند نفوذ هوا ، يعني انتقال رطوبت از طريق ديوار ، براي اتاق پيش بيني شده باشد اين مهم محقق مي شود .

اثر رطوبت  ساختمان ، تقطير آب روي ساختمان (ميعان ) ، باران و آب هاي زير زميني ، همواره در ساختمانها ايجاد مشكل مي كند . بايستي توجه داشت كه عايق بندي گرمايي و رطوبت ساختمان با هم ارتباط مستقيم  دارند .

رطوبت بندي ناقص سبب اتلاف گرما از ساختمان مي شود ، عايق بندي گرمايي نامناسب سبب زيانهاي ناشي از رطوبت مي شود .

هوا پيوسته از بخار آب غني مي شود . هوا در يك دماي معين ، معمولا فقط مقدار مشخصي بخار آب در خود نگه مي دارد ، يعني  رطوبت نسبي  ودماي اتاق رابطه مستقيم با هم دارند .

اگر هوا به حد اشباع يعني دماي نقطه شبنم برسد با افزايش  رطوبت هوا (مثلا با كاهش دما ) بخشي از بخار تقطير  مي شود . در فضاي آزاد اين حالت سبب ايجاد مه گرفتگي مي شود .

در فضاها ي بسته ، بخار آب به سطوح پيرامون نفوذ مي كند .

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .