تاريخچه سيستم گرمايش با آب گرم -بخش چهارم

تاريخچه سيستم گرمايش با آب گرم -بخش چهارم

تاريخچه سيستم گرمايش با آب گرم

بخش چهارم:

از اواسط دهه 50 ميلادي ساخت رادياتورهاي ورقه اي فولادي نيز آغاز شد. همزمان با افزايش وسايل گرم كننده  فولادي، ساخت ديگ هاي آب گرم

از فولاد نيز روز به روز افزايش مي يافت .

تا زماني كه نفت منبع اصلي انرژي بود، استفاده از ديگ هاي فولادي آبگرم مناسب تر بود. با افزايش استفاده از گاز طبيعي، استفاده از ديگ هاي چدني، بار ديگر رونق گرفت.

نخستين بحران انرژي در سال 1973سبب شد تا براي جايگزيني سوخت هاي فسيلي و روش هاي ذخيره گرما، چاره انديشي شود.

از يك سو استفاده از انرژي هاي نو (مانند انرژي خورشيدي و گرماي محيط ) آغاز شد و از سوي ديگر براي كاهش اتلافات گرمايي، مقرراتي وضع گرديد.

به همين دليل محاسبه بار گرمايي و طراحي سيتم گرمايش اهميت فوق العاده اي پيدا كرد.

به واسطه آگاهي روز افزون از خطر آلودگي هوا و نقش خطرناك سوخت هاي فسيلي در اين آلودگي، روش هاي احتراق نيز بهبود داده شدند.

(براي مثال با افزايش بهسوزي سوخت، احتراق فاقد NO xا و به حداقل رساندن ميزان گوگرد سوخت).

كمبود روز افزون ذخاير سوخت خام، پژو هشگران را به تلاش براي يافتن راه حل هاي تازه تري وا داشته است .

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .