تاريخچه سيستم گرمايش با آب گرم -بخش دوم

تاريخچه سيستم گرمايش با آب گرم

بخش دوم:

مارتن تريوالد سوئدي به عنوان نخستين مخترع سيستم گرمايش (با آب گرم ) مركزي شناخته مي شود (1716) .در اواخر سده هجدهم  ميلادي ، با اختراع ماشين بخار ، تحقيق براي استفاده از بخار در گرمايش آغاز شد .در سال  1770جميزوات از بخار آب براي گرمايش كار گاه خود استفاده كرد وي در اين سيتم از نوعي رادياتور چند تكه به عنوان  سطح گرم كننده استفاده كرد.همزمان در انگلستان نخستين ديگ چدني ساخته شد .

نخستين پروانه ثبت براي  گرمايش با استفاده از بخار آب ، در سالهاي 1791، 1793 ، اعطا شد ، در همان زمان سيستم گرمايش با استفاده از هواي گرم نيز ابداع شد.با وجود همه اين ابداعات ، تا آن زمان هنوز استفاده  از بخاري ، به علت هزينه كم ، رايج تر بود .در سده نوزدهم ميلادي با اصلاح اين سيستم ، سيستم گرمايش با بخار كم فشار ابداع گرديد و به عنوان پر كاربرد ترين سيتم گرمايش مركزي ، مطرح شد .

در سال 1831سيستم گرمايش با آب گرم به نام پركينس به ثبت رسيد . وي نخستين مخازن انبساط (براي تغييرات حجم آب در اثر گرما ) را آزمايش كرد.سيستم گرمايش مركزي با آب  گرم در سال 1833توسط پالكو انگليسي ، كه وي را به عنوان ابداع كننده اين سيستم مي شناسند ، ساخته شد .در سيستم ابداعي وي ، ديگ آب گرم از يك پيچه لوله اي طويل محتوي آب تشكيل  شده بود . رادياتور آن نيز يك پيچه لوله اي بود . اين سيستم به صورت كاملا بسته ، كار مي كرد .

نخستين سيستم گرمايش كه اجزاي آن به صورت انبوه توليد و عرضه شد در سال 1860 در ايالات متحده آمريكا ساخته شد. همزمان توليد رادياتورها و ديگهاي چدني آغاز شد. در سال 1870 اين صنعت به كشور آلمان نيز وارد شد . سال 1871 نخستين قانون ديگ بخار تصويب شد كه براي مثال در آن نصب لوله هاي قائم ايمني ديگ الزامي شده بود .

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to LinkedIn

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد

. . .